https://story.tldrlss.com/th/tags/%E0%B8%AA%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%B0%E0%B8%A5%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B9%84%E0%B8%AB%E0%B8%A5/ Recent content in สภาวะลื่นไหล on TLDRLSS Hugo -- gohugo.io th Tue, 19 May 2026 17:30:00 +0800 https://story.tldrlss.com/th/article/2026/05/awaken-the-mind-without-abiding-anywhere-the-diamond-sutra-intro/ Tue, 19 May 2026 17:30:00 +0800 https://story.tldrlss.com/th/article/2026/05/awaken-the-mind-without-abiding-anywhere-the-diamond-sutra-intro/ <img src="https://story.tldrlss.com/global-assets/images/religion/buddhism/diamond-sutra-nonstick-mind-3.jpg" alt="Featured image of post ใส่ใจกับผลลัพธ์มากเกินไปจนทำพัง? 'ปรัชญากระทะเทฟลอน' ในวัชรสูตรคืออะไร? 'การแยกแยะธุระ' เกี่ยวข้องอย่างไรกับ 'พึงยังจิตให้เกิดขึ้นโดยไม่มีที่ตั้ง'? การที่คุณดีต่อผู้อื่น เป็นเพราะ 'คุณอยากให้ในขณะนั้น' และ 'คุณมีความสุขกับการเป็นผู้ให้'!" /><p>คุณเคยเจอสถานการณ์แบบนี้ไหม: ทุ่มเททำงานโต้รุ่งติดต่อกันสามสัปดาห์ แต่รายงานกลับถูกหัวหน้าปฏิเสธภายในเวลาสองนาที ทำให้คุณรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าไปในทันที?</p> <p>หรือคุณทุ่มเทใจดีกับคนคนหนึ่งอย่างเต็มที่ แต่เขากลับไม่เห็นค่า และคุณก็ไม่สามารถปล่อยวางความน้อยใจนั้นลงได้เลย?</p> <p>ความจริงแล้ว ปัญหาไม่ได้อยู่ที่คุณพยายามไม่มากพอ แต่อยู่ที่ <strong>คุณเอา &quot;ผลลัพธ์&quot; มาแปะติดไว้กับใจแน่นเกินไป</strong></p> <blockquote> <p>ใน <strong>&quot;วัชรสูตร&quot;</strong> มีหลักธรรมบทหนึ่งที่สืบทอดกันมากว่าสองพันปี เพียงคำสั้นๆ ไม่กี่คำ แต่เป็น <strong>ระบบป้องกันข้อผิดพลาดทางจิตใจ</strong> ที่คนยุคใหม่ต้องการมากที่สุด</p> </blockquote> <h2 id="เปลยนใจของคณใหเปน-กระทะเทฟลอน">เปลี่ยนใจของคุณให้เป็น &quot;กระทะเทฟลอน&quot; </h2><blockquote> <p><strong>&quot;พึงยังจิตให้เกิดขึ้นโดยไม่มีที่ตั้งแห่งจิต&quot;</strong> คือแก่นแท้ของวัชรสูตร</p> </blockquote> <p>หากอธิบายด้วยภาษาที่เข้าใจง่ายที่สุด มันคือ <strong>&quot;ปรัชญาของกระทะเทฟลอน (กระทะไม่ติดกระทะ)&quot;</strong></p> <p>ลองจินตนาการว่า <strong>&quot;ใจ&quot;</strong> ของคุณเป็นกระทะเคลือบเทฟลอนเกรดพรีเมียม:</p> <table> <thead> <tr> <th>แนวคิด</th> <th>อุปมาอุปไมย</th> <th>คำอธิบาย</th> </tr> </thead> <tbody> <tr> <td><strong>ยังจิตให้เกิดขึ้น (เปิดไฟปรุงอาหาร)</strong></td> <td>ทุ่มเทแรงใจในการย่างสเต็ก</td> <td><strong>เปิดรับและสัมผัสชีวิตอย่างเต็มที่</strong> ทำงานให้หนัก รักให้สุดแรง และสร้างสรรค์อย่างจริงจัง</td> </tr> <tr> <td><strong>ไม่มีที่ตั้ง (ไม่ติดก้นกระทะ)</strong></td> <td>ก้นกระทะสะอาดหมดจดหลังปรุงอาหาร</td> <td><strong>ไม่ว่าผลลัพธ์จะดีหรือร้าย ไม่ปล่อยให้อารมณ์และความยึดติดเกาะกุมใจ</strong></td> </tr> </tbody> </table> <blockquote> <p>กระบวนการคือ <strong>ทุ่มเท 120%</strong> แต่ผลลัพธ์คือ <strong>ปล่อยวาง 0%</strong></p> </blockquote> <p>นี่ไม่ได้บอกให้คุณทำแบบขอไปที แต่เป็นเพราะ <strong>ใจของคุณไม่ได้ถูกผลลัพธ์จับเป็นตัวประกัน</strong> คุณจึงสามารถ <strong>โฟกัสกับสิ่งที่คุณกำลังทำในปัจจุบันได้ดียิ่งขึ้น</strong></p> <!--adsense--> <h2 id="ความผดพลาดสองประการของการ-ตดกระทะ-ทเรามกทำ">ความผิดพลาดสองประการของการ &quot;ติดกระทะ&quot; ที่เรามักทำ </h2><p>ฟังดูเหมือนง่าย แต่ในความเป็นจริง เรามักทำผิดพลาดสองประการนี้เกือบทุกวัน:</p> <h3 id="ความผดพลาดท-1-กระทะเหลกขนสนม-ความคาดหวงสงเกนไป">ความผิดพลาดที่ 1: กระทะเหล็กขึ้นสนิม (ความคาดหวังสูงเกินไป) </h3><p>คุณรักใครสักคนอย่างหมดใจ หรือพยายามทำเพื่อตำแหน่งหน้าที่การงานอย่างสุดชีวิต นั่นคือ <strong>&quot;การยังจิตให้เกิดขึ้น&quot;</strong> ซึ่งไม่มีอะไรผิด</p> <p>แต่ในขณะเดียวกัน คุณกลับผูกคุณค่าของตัวเองไว้กับสิ่งนั้นอย่างเหนียวแน่น:</p> <ul> <li>&quot;ถ้าเขาไม่รักฉัน ฉันก็เป็นคนไร้ค่า&quot;</li> <li>&quot;ถ้าไม่ได้เลื่อนตำแหน่ง ชีวิตฉันคงพังทลาย&quot;</li> <li>&quot;ถ้าไม่มีใครอ่านบทความของฉัน รสนิยมของฉันคงแย่มากแน่ๆ&quot;</li> <li>&quot;ถ้า&hellip; แล้วจะ&hellip;&quot;</li> </ul> <blockquote> <p>นี่เหมือนกับการทำอาหารด้วย <strong>กระทะเหล็กที่ขึ้นสนิม</strong> โดยไม่ใส่น้ำมัน ความ <strong>คาดหวัง</strong>, ความ <strong>กลัว</strong> และความ <strong>ยึดติด</strong> ทั้งหมดจึงไหม้เกรียมและติดอยู่ก้นกระทะ</p> </blockquote> <p>สุดท้ายกระทะก็พัง อาหารก็ขมปี๋</p> <h3 id="ความผดพลาดท-2-โยนกระทะทง-แสรงปลอยวางตามยถากรรม">ความผิดพลาดที่ 2: โยนกระทะทิ้ง (แสร้งปล่อยวางตามยถากรรม) </h3><p>อีกหนึ่งกับดักที่พบบ่อยคือ หลังจากศึกษาธรรมะหรือแนวคิดจิตวิญญาณมาบ้าง แล้วรู้สึกว่า <strong>&quot;ยังไงทุกอย่างก็เป็นสิ่งสมมติ&quot;</strong> จึง <strong>เลือกที่จะไม่พยายามทำอะไรเลย</strong></p> <p>พอเจออุปสรรคก็บอกว่า &quot;ปล่อยไปตามน้ำเถอะ&quot; เพื่อเลี่ยงการเผชิญหน้ากับปัญหา</p> <blockquote> <p>นี่ <strong>ไม่ใช่การไม่มีที่ตั้ง แต่คือการหลบหนี</strong></p> </blockquote> <p>การมี <strong>&quot;ความไม่มีที่ตั้ง&quot;</strong> โดยปราศจาก <strong>&quot;การยังจิตให้เกิดขึ้น&quot;</strong> ก็เหมือนกับแอ่งน้ำนิ่งที่ไม่สามารถสร้างแรงกระเพื่อมใดๆ ได้เลย</p> <p>วิธีการเผชิญหน้าที่ถูกต้อง:</p> <blockquote> <p><strong>เตรียมตัวสำหรับการสัมภาษณ์งานอย่างสุดความสามารถ แต่ยอมรับความจริงที่ว่าบริษัทนี้อาจไม่ได้สร้างมาเพื่อคุณ</strong></p> </blockquote> <p>แต่ในความเป็นจริง คุณ <strong>ต้องการเพียงค้นหา 1 บริษัทที่มีเคมีตรงกับคุณ</strong> ไม่จำเป็นต้องบีบบังคับให้ทุกบริษัทเป็นคู่แท้ของคุณ</p> <h2 id="ปรชญากระทะเทฟลอน-กบ-การแยกแยะธระ-แทจรงแลวคอสงเดยวกน">&quot;ปรัชญากระทะเทฟลอน&quot; กับ &quot;การแยกแยะธุระ&quot; แท้จริงแล้วคือสิ่งเดียวกัน </h2><p>หากคุณเคยอ่านหนังสือ <strong>&quot;กล้าที่จะถูกเกลียด&quot;</strong> ของอัลเฟรด แอดเลอร์ คุณจะพบว่าแนวคิดทั้งสองนี้มีตรรกะเบื้องหลังที่เป็น <strong>พี่น้องร่วมสาบาน</strong> กันเลยทีเดียว</p> <p>พวกเขาทั้งสองสอนเรื่องเดียวกัน: <strong>แยกแยะสิ่งที่คุณควบคุมได้ ออกจากสิ่งที่คุณควบคุมไม่ได้อย่างเด็ดขาด</strong></p> <table> <thead> <tr> <th>แนวคิด</th> <th>วัชรสูตร</th> <th>จิตวิทยาแอดเลอร์</th> </tr> </thead> <tbody> <tr> <td><strong>สิ่งที่คุณควบคุมได้</strong></td> <td>ยังจิตให้เกิดขึ้น (<strong>ทุ่มเทในการกระทำอย่างเต็มที่</strong>)</td> <td>ธุระของคุณ (<strong>ความพยายามและทัศนคติของคุณ</strong>)</td> </tr> <tr> <td><strong>สิ่งที่คุณควบคุมไม่ได้</strong></td> <td>ไม่มีที่ตั้ง (<strong>ไม่ยึดติดกับผลลัพธ์</strong>)</td> <td>ธุระของผู้อื่น (<strong>ปฏิกิริยาและการประเมินของผู้อื่น</strong>)</td> </tr> <tr> <td><strong>แก่นการฝึกใจ</strong></td> <td>&quot;ฉันดีต่อคุณ&quot; คือ <strong>การฝึกตน</strong>, &quot;คุณจะตอบสนองอย่างไร&quot; คือ <strong>เหตุปัจจัย</strong></td> <td>&quot;ฉันดีต่อคุณ&quot; คือ <strong>ธุระของฉัน</strong>, &quot;คุณจะตอบสนองอย่างไร&quot; คือ <strong>ธุระของคุณ</strong></td> </tr> </tbody> </table> <blockquote> <p><strong>ดึงความสนใจกลับมาที่ &quot;กระบวนการ&quot; ที่คุณควบคุมได้ และปล่อยวางความอยากควบคุม &quot;ผลลัพธ์&quot; อย่างสง่างาม</strong></p> </blockquote> <p>ความแตกต่างคือ &quot;การแยกแยะธุระ&quot; ของแอดเลอร์เปรียบเสมือนมีดผ่าตัดที่ออกแบบมาเพื่อ <strong>ตัดความสัมพันธ์ที่เป็นพิษและการเอาเปรียบทางอารมณ์</strong></p> <p>แต่วัชรสูตรลึกซึ้งยิ่งกว่านั้น คือสั่งให้คุณเคลียร์แม้กระทั่งความคิดที่ว่า <strong>&quot;ฉันเก่งมาก&quot;</strong> หรือ <strong>&quot;ฉันน่าสงสารเหลือเกิน&quot;</strong> ออกไปเป็นระยะๆ</p> <p>กล่าวอีกนัยหนึ่ง วัชรสูตร <strong>ไม่เพียงช่วยคุณขีดเส้นเขตแดนระหว่างบุคคล แต่ยังสอนให้คุณเคลียร์หน่วยความจำแคชในสมองได้ตลอดเวลา</strong></p> <!--adsense--> <h2 id="สถานการณในชวตประจำวนเพอความเขาใจในพรบตา">สถานการณ์ในชีวิตประจำวันเพื่อความเข้าใจในพริบตา </h2><p>หากคุณต้องการอธิบายแนวคิดนี้ให้เพื่อนที่ไม่เคยสนใจเรื่องจิตวิญญาณเข้าใจ ลองใช้ตัวอย่างสถานการณ์ต่อไปนี้:</p> <table> <thead> <tr> <th>สถานการณ์</th> <th>ยังจิตให้เกิดขึ้น (ทุ่มเทเต็มที่)</th> <th>ไม่มีที่ตั้ง (ไม่ยึดติด)</th> </tr> </thead> <tbody> <tr> <td><strong>&quot;จริงจังแล้วจะชนะ แต่ถ้าบ้าผลลัพธ์จะแพ้&quot;</strong></td> <td>ในขณะที่ทำ <strong>ดึงพลัง 120% ออกมาสู้</strong></td> <td>เมื่อทำเสร็จแล้ว <strong>ไม่ว่าผลลัพธ์จะดีหรือร้าย</strong> ให้ปล่อยมือทันที</td> </tr> <tr> <td><strong>&quot;ใช้ชีวิตเหมือนเจ้าของบ้าน ด้วยใจของผู้เช่า&quot;</strong></td> <td>แม้บ้านจะเป็นบ้านเช่า <strong>ก็ยังทุ่มเทตกแต่งและมีความสุขกับปัจจุบัน</strong></td> <td>รู้ดีในใจว่าสิ่งนี้ย่อมเปลี่ยนไปตามกาลเวลา <strong>เมื่อต้องจากไปก็สามารถหยิบกระเป๋าใบเดียวแล้วเดินจากไปได้</strong></td> </tr> <tr> <td><strong>&quot;ทำดีที่สุดแล้วปล่อยให้เป็นเรื่องของฟ้าดิน โดยไม่มีเสียงรบกวนในใจ&quot;</strong></td> <td>ทำตัวแปร <strong>ที่คุณควบคุมได้</strong> ให้สมบูรณ์แบบ</td> <td><strong>ยอมรับผลลัพธ์ที่ควบคุมไม่ได้</strong> หากระบบล่มก็แค่รีบูตใหม่</td> </tr> </tbody> </table> <blockquote> <p><strong>จริงจังแล้วจะชนะ แต่ถ้าบ้าผลลัพธ์จะแพ้</strong></p> </blockquote> <h2 id="วธปฏบตจรงในงานและชวตประจำวนทำอยางไร">วิธีปฏิบัติจริงในงานและชีวิตประจำวันทำอย่างไร? </h2><p>เมื่อเข้าใจแนวคิดแล้ว จะฝึกฝนอย่างไรในชีวิตประจำวัน?</p> <h3 id="งานสรางสรรคและการทำงาน-ปลอยวางทนททกดปม-สง">งานสร้างสรรค์และการทำงาน: ปล่อยวางทันทีที่กดปุ่ม &quot;ส่ง&quot; </h3><p>คุณใช้เวลาทั้งเดือนเขียนแผนงานที่คุณคิดว่าสมบูรณ์แบบ แต่กลับถูกหัวหน้าปฏิเสธต่อหน้าทุกคนในที่ประชุม</p> <table> <thead> <tr> <th>โหมด</th> <th>ปฏิกิริยา</th> </tr> </thead> <tbody> <tr> <td><strong>โหมดติดกระทะ</strong></td> <td>รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า โกรธแค้นหัวหน้า และไม่มีใจจะทำงานไปตลอดทั้งสัปดาห์</td> </tr> <tr> <td><strong>โหมดกระทะเทฟลอน</strong></td> <td>ตั้งใจเขียนแผนงานอย่างเต็มที่ (<strong>ยังจิตให้เกิดขึ้น</strong>) แยกแยะ &quot;คำวิจารณ์ของหัวหน้า&quot; ออกจาก &quot;คุณค่าของคุณ&quot; (<strong>ไม่มีที่ตั้ง</strong>) จากนั้น <strong>วิเคราะห์อย่างใจเย็นว่ามีจุดไหนต้องปรับปรุงแล้วไปลุยโปรเจกต์ถัดไป</strong></td> </tr> </tbody> </table> <blockquote> <p>วินาทีที่เขียนเสร็จ <strong>หน้าที่ของคุณก็สิ้นสุดลงแล้ว</strong> <strong>ผลลัพธ์จะดีหรือร้ายขึ้นอยู่กับตัวแปรของตลาด</strong> ไม่เกี่ยวข้องกับคุณสมบัติดั้งเดิมของคุณเลย</p> </blockquote> <h3 id="ความสมพนธ-ใหเพราะ-ฉนอยากให">ความสัมพันธ์: ให้เพราะ &quot;ฉันอยากให้&quot; </h3><p>คุณทำดีกับเพื่อนมาก แต่ <strong>เขาไม่เห็นค่า</strong> หรือหาว่าคุณ <strong>แส่ไม่เข้าเรื่อง</strong></p> <p>วิธีทำใจแบบไม่ติดกระทะ: คุณรักใครสักคนหรือทำดีกับเพื่อน เป็นเพราะคุณ <strong>&quot;อยากให้ในขณะนั้น&quot;</strong> และคุณ <strong>เพลิดเพลินกับความสุขของการเป็นผู้ให้</strong></p> <blockquote> <p>ทันทีที่คุณให้ไป <strong>ธุรกรรมนั้นเสร็จสิ้นลงแล้ว</strong> การที่อีกฝ่ายจะตอบแทนหรือไม่ เป็น <strong>ธุระของเขา</strong> ไม่ใช่ของคุณ</p> </blockquote> <!--adsense--> <h2 id="หลวงพอเซงเหยยนมอง-พงยงจตใหเกดขนโดยไมมทตง-อยางไร">หลวงพ่อเซิ่งเหยียนมอง &quot;พึงยังจิตให้เกิดขึ้นโดยไม่มีที่ตั้ง&quot; อย่างไร? </h2><p>ท่านปรมาจารย์เซิ่งเหยียนได้อธิบายประโยคนี้ไว้อย่างลึกซึ้งยิ่งว่า:</p> <blockquote> <p><strong>&quot;จิตไม่มีที่ตั้ง&quot;</strong> คือการอยู่ในโลกีย์แต่ <strong>ไม่ถูกกิเลสทางโลกครอบงำ</strong> <strong>&quot;การยังจิตให้เกิดขึ้น&quot;</strong> คือการเข้าออกในโลกเพื่อ <strong>ช่วยเหลือสรรพสัตว์ในโลกีย์นั้น</strong></p> </blockquote> <p>พวกเราปุถุชนก็อาจจะลองฝึก &quot;ยังจิตให้เกิดขึ้นโดยไม่มีที่ตั้ง&quot; ดูบ้าง</p> <p>ตอนแรกอาจจะยาก แต่เมื่อเวลาผ่านไป คุณจะมองสิ่งต่างๆ ในโลก <strong>เสมือนภาพลวงตา ความฝัน หรือการแสดงละคร</strong></p> <p>คุณจะ <strong>สวมบทบาทปัจจุบันของคุณอย่างเต็มที่</strong> แต่รู้ดีว่ามันคือการแสดง คุณจึง <strong>ไม่ถูกครอบงำด้วยผลประโยชน์ ความได้เปรียบเสียเปรียบ ตัวตนของฉันของเธอ หรือความถูกผิดจนเป็นทุกข์</strong></p> <blockquote> <p><strong>แสดงอย่างจริงจัง แต่ไม่หลงไปในบทบาท</strong></p> </blockquote> <p>นี่คือการประยุกต์ใช้ปรัชญากระทะเทฟลอนที่เป็นรูปธรรมที่สุดในชีวิตประจำวัน</p> <h2 id="รเซตแคชในสมองของคณ">รีเซ็ตแคชในสมองของคุณ </h2><p>หลักธรรมนี้ <strong>ไม่ได้สอนให้คุณกลายเป็นคนไร้ความรู้สึกเหมือนท่อนไม้</strong></p> <blockquote> <p>คุณยังคง <strong>โกรธ เศร้า สุข เศร้า</strong> ได้ตามปกติ และยังคง <strong>มุ่งมั่นสู่ความเป็นเลิศ</strong> ได้</p> </blockquote> <p>สิ่งที่หลักธรรมนี้สอนคือ <strong>ความสามารถในการเคลียร์ใจให้ว่างในพริบตา</strong></p> <p>เหมือนกระจกเงา ไม่ว่าอะไรจะเดินมาข้างหน้า มันก็สะท้อนสิ่งนั้นตามจริง แต่ <strong>ไม่ทิ้งภาพลักษณ์ใดๆ ไว้บนผิวกระจกเลย</strong></p> <p>กระจก <strong>ไม่รู้สึกว่าตัวเองสกปรกเพราะสะท้อนภาพกองขยะ</strong> และ <strong>ไม่พยายามยึดเหนี่ยวเพชรพลอยไว้เพราะมันสะท้อนภาพนั้น</strong></p> <p>นักกีฬาเมื่ออยู่ในจุดพีค มักบรรยายสภาวะ <strong>การลื่นไหล (Flow)</strong> พวกเขาไม่คิดถึงเรื่องแพ้ชนะ ไม่คิดถึงสายตาของผู้ชม แค่ <strong>หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับกีฬาตรงหน้าอย่างแท้จริง</strong></p> <blockquote> <p>ใน <strong>สภาวะลื่นไหล</strong> นั้น ผลงานของพวกเขามักจะออกมาดีที่สุด</p> </blockquote> <p>สภาวะ <strong>&quot;ไม่ติดกระทะ&quot; นี้ แท้จริงแล้วก็คือ Flow</strong></p> <p>คุณสามารถเริ่มฝึกฝนได้ด้วยสองพิธีกรรมประจำวันง่ายๆ:</p> <table> <thead> <tr> <th>พิธีกรรม</th> <th>วิธีการ</th> <th>การเชื่อมโยง</th> </tr> </thead> <tbody> <tr> <td><strong>ตั้งจิตตอนเช้า</strong></td> <td>ใช้เวลา 5 นาทีทุกเช้า บอกตัวเองว่า: &quot;วันนี้ <strong>ฉันยินดีที่จะปฏิบัติต่อทุกคนที่พบเจอด้วยความจริงใจ</strong>&quot;</td> <td>การปลูกเมล็ดพันธุ์แบบ <strong>ยังจิตให้เกิดขึ้น</strong></td> </tr> <tr> <td><strong>เคลียร์ใจตอนเย็น</strong></td> <td>ใช้เวลา 5 นาทีก่อนนอน พูดในใจว่า: &quot;วันนี้สิ้นสุดลงแล้ว <strong>ฉันปล่อยวางทุกสิ่ง</strong>&quot;</td> <td>การล้างข้อมูลแบบ <strong>ไม่มีที่ตั้ง</strong></td> </tr> </tbody> </table> <blockquote> <p><strong>เสพสุขกับปัจจุบัน แต่ไม่ยึดติดกับครอบครอง</strong></p> </blockquote> <p>คุณจะพบว่าเมื่อปล่อยวางความคาดหวังได้ คุณจะกลับมีพลังใจมากขึ้นอย่างเหลือเชื่อ</p> <!--adsense--> <h2 id="reference">Reference </h2><ul> <li><a class="link" href="https://www.youtube.com/watch?v=BVGypz1Nvo4" target="_blank" rel="noopener" >《金剛經》：真正的「放下」不是冷漠！學會這高級的在乎，讓你心無所住，卻能生出大慈悲。 - YouTube</a></li> <li><a class="link" href="https://ddc.shengyen.org/?doc=04-11-009&amp;tree_id=j1_1294" target="_blank" rel="noopener" >法鼓全集 2020 紀念版 - 法鼓山 </a></li> <li><a class="link" href="https://www.ddm.org.tw/xmnews/cont?xsmsid=0K297379120077217595&amp;sid=0M210565215863679987" target="_blank" rel="noopener" >學佛 Q&amp;A :「應無所住而生其心」是什麼意思？ - 法鼓山 </a></li> <li><a class="link" href="https://www.unitas.me/archives/13854" target="_blank" rel="noopener" >《應無所住，而生其心》｜何韻詩 - 聯合文學</a></li> </ul>